Botdensiteit en geometrische botkarakteristieken in patiënten met type 1 diabetes

75 Jaar Diabetes Liga

Onderzoeker: Charlotte Verroken

Samenvatting onderzoek:
Achtergrond

Patiënten met type 1 diabetes vertonen een verhoogd fractuurrisico, dat niet volledig verklaard kan worden door een lagere botoppervlaktedensiteit
(aBMD). Andere determinanten van botsterkte, waaronder volumetrische en geometrische botkarakteristieken, zijn echter weinig onderzocht in deze
patiëntengroep.

Onderzoeksvraag
Hebben patiënten met type 1 diabetes minder gunstige volumetrische en geometrische botkarakteristieken in vergelijking met gezonde controles?

Methodologie
In 64 volwassen patiënten met type 1 diabetes en 63 controles, gepaard volgens geslacht en leeftijd, werden de aBMD ter hoogte van de heup, de
wervelzuil, en het volledige lichaam, en de volumetrische densiteit (vBMD) en geometrische karakteristieken ter hoogte van de radius (spaakbeen) gemeten.

Resultaten
In vergelijking met de controlegroep was in patiënten met type 1 diabetes de aBMD 5% lager ter hoogte van de heup en 9% lager in het volledige
lichaam. Verder hadden patiënten met type 1 diabetes een 9% lagere trabeculaire vBMD ter hoogte van de radius, terwijl de corticale vBMD 2% hoger was, en vertoonden ze een kleinere corticale botgrootte, veroorzaakt door een vergelijkbare periosteale of buitenomtrek maar 6% grotere endosteale of
binnenomtrek, en een 6% kleinere corticale dikte. Deze verschillen in botkarakteristieken konden niet worden verklaard door verschillen in botombouw of lichaamssamenstelling, maar de corticale botgrootte was omgekeerd evenredig met glycemische variabiliteit en de langetermijns glycemische controle.

Conclusie
Naast een lagere aBMD en trabeculaire vBMD vertonen patiënten met type 1 diabetes een kleinere corticale botgrootte. Deze bevindingen dragen
vermoedelijk bij tot het verhoogde fractuurrisico en onderstrepen het belang van aandacht voor de botgezondheid in deze patiënten.

 

Advertenties